اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
سَأَل‌َ سائِل‌ٌ بِعَذاب‌ٍ واقِع‌ٍ «1»
سؤال کرد سؤال کننده‌اي بعذابي که واقع ميشود.
الکلام في فضلها: از إبن بابويه بسند متصل از جابر بن عبد اللّه از حضرت صادق:
(اکثروا من قراءة سأل سائل فان من اکثر قراءتها لم يسأل اللّه تعالي يوم- القيامة عن ذنب عمله و اسکنه الجنة مع محمّد صلي اللّه عليه و آله ان شاء اللّه تعالي)
و اخباري از خواص القرآن از پيغمبر و از حضرت صادق روايت کرده‌اند چون اعتمادي بآنها نيست از نقل آن خودداري کرديم.
جلد 17 - صفحه 182
سَأَل‌َ سائِل‌ٌ بِعَذاب‌ٍ واقِع‌ٍ مفسرين در تفسير اينکه جمله اقوال زيادي دارند در تعيين سائل که بود و عذاب واقع چه عذابي بوده و باء بعذاب چه بايي بوده تمام بدون مدرک است و آنچه از اخبار اهل بيت بدست ما رسيده يکي حديثي است که از سيد ابو الحمد از ابو القاسم سجستاني از ابو عبد اللّه شيرازي از ابو بکر جرجاني از ابي احمد بصري از محمّد بن سهل از زيد بن اسماعيل از محمّد بن ايوب واسطي از سفيان بن عينيه از حضرت صادق از آباء طيبين خود روايت شده:
(قال: لما نصب رسول اللّه (ص) عليا يوم غدير خم و قال: من کنت مولاه فعلي مولاه طار ذلک في البلاد فقدم علي النبي (ص) النعمان بن الحارث الفهري فقال: امرتنا عن اللّه أن نشهد أن لا اله الا اللّه و انک رسول اللّه، و امرتنا بالجهاد و الحج و الصوم و الصلاة و الزکاة فقبلناهم ثم لم ترض حتي نصبت هذا الغلام فقلت: من کنت مولاه فعلي مولاه فهذا شي‌ء منک اوامر من عند اللّه!- فقال (ص):
و اللّه الذي لا اله الا هو ان هذا الا من اللّه، فولي النعمان بن الحارث و هو يقول: اللهم ان کان هذا هو الحق من عندک فامطر علينا حجارة من السماء فرماه اللّه بحجر علي رأسه فقتله و انزل اللّه تعالي: سأل سائل بعذاب واقع).
و از علي بن ابراهيم از حضرت باقر (ع) تفسير فرموده بخروج سفياني و ظهور حضرت بقية اللّه که سفياني و لشکرش و بني اميه و مخالفين را هلاک ميکند و از بين ميبرد، و لو حديث سر بسته است ولي مفادش معلوم است زيرا ميفرمايد:
(نار تخرج من المغرب و ملک يسوقها من خلفها حتي تأتي دار سعد بن همام عند مسجدهم: فلا تدع دارا لبني امية الا أحرقها و لا تدع دارا فيها وتر لال محمّد الا احرقتها و ذلک المهدي عليه السلام).
اقول: از آيات شريفه بعد استفاده ميشود که مراد عذاب يوم القيامة بر کفار و اهل ضلال است و در اينکه اخبار بيان بطون اينکه آيه است و ممکن الجمع است باين بيان که در نصب خلافت که مخالفين انکار کردند که از جانب خدا باشد و گفتند: پيغمبر از پيش خود نصب کرده و در اثر اينکه مخالفت دستگاه بني اميه و بني عباس و سني گري تا زمان ظهور مهدي (عج) و در دوره رجعت که از آنها انتقام کشيده ميشود و تا قيامت که خداوند آنها را بأشد عذاب عذاب ميفرمايد و اينها تمام اينها را انکار ميکنند و اينکه سؤال از راه
جلد 17 - صفحه 183
استعلام نيست بلکه از راه انکار است خدا ميفرمايد: اينکه وقوع پيدا ميکند و البته تحقق مييابد.