تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً «10»
وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ: «1» و پرسيده نشود هيچ خويشى، حَمِيماً: از خويشى، يعنى طلب خويشى نکنند و با او نگويند خويشى تو کجاست. يا آنکه احوال خويش را از او نپرسند، زيرا همه نزد يکديگر حاضر و حالات هم را مشاهده کنند. پس احتياج سؤال نباشد، يا هيچ خويشى را از گناه غير، سؤال نکنند.