تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ (34)
صفت 9- وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ: و آنانکه ايشان بر نماز خود، يُحافِظُونَ: محافظت مى‌کنند، يعنى به آداب و شرايط و ارکان قيام مى‌نمايند.
ذکر نماز در افتتاح اين آيات و اختتام آن، دليل فضل و شرف اين عبادت است بر ساير عبادات بدنيه و ماليه.
از حضرت رضا عليه السّلام مروى است که: حافظان نماز، شيعيان ما هستند که در هر شبانه‌روز به پنجاه و يک رکعت نماز قيام مى‌نمايند و حفظ آن کنند. «1» زراره از حضرت باقر عليه السّلام روايت کند: مراد فريضه يوميه است، هر که آن را در وقت خود بگذارد و حال آنکه عارف باشد به حق آن و غير آن را بر آن اختيار نکند، براتى حق تعالى براى او بنويسد بدين مضمون که: هرگز او را
«1»- منهج الصادقين، جلد 10، صفحه 12.
جلد 13 - صفحه 318
عذاب نکند. و هر که آن را در غير وقت بگذارد و غير آن را بر آن اختيار نمايد، اگر خواهد او را عذاب فرمايد، و اگر خواهد عفو نمايد. «1»