تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ (33)
صفت 8- وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ: و آنانکه ايشان به گواهيهاى خود، قائِمُونَ: قيام نمايندگانند و ادا کنندگان در آنچه علم به آن داشته باشند از حقوق خدا و بندگان. به قولى مراد به اقامت شهادت، اقرار به کلمتين شهادتين، يعنى شهادت به توحيد و نبوت باشد. اگرچه شهادت از جمله امانت است، اما تخصيص به ذکر، به جهت تفاوت فضل آنست، زيرا در اقامه شهادت، احياى حقوق و تصحيح؛ و در اخفاى آن، تضييع و ابطال آنست.