تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ يَطْمَعُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ (38)
أَ يَطْمَعُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ: آيا طمع دارد هر فردى از ايشان، أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ: اينکه داخل کرده شود با مؤمنان در بوستانهاى با نعمت، يعنى مشرکان را داعيه آنست که بدون ايمان و طاعت، در روضات جنان داخل شوند.