اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ إِنّا خَلَقناهُم مِمّا يَعلَمُون‌َ (39)
هرگز چنين نيست ما آنها را خلق کرديم از آنچه ميدانند.
کلا متعلق است بما قبل يعني اينکه طمعي که دارند داخل بهشت شوند مجرد خيال و آرزو است بلکه آنها در أشد عذاب سخت‌تر از عذاب ساير کفار و مشرکين بلکه کساني که ظلم کردند باهل بيت عصمت و طهارت که عذابي شديدتر از عذاب آنها نيست.
إِنّا خَلَقناهُم مِمّا يَعلَمُون‌َ که اول نطفه بودند در صلب پدران سپس علقه و مضغه شدند در رحم مادران تا بدنيا آمدند پس از آن جيفه گنديده شدند زير خاک که از امير المؤمنين است که ميفرمايد:
(اوله نطفة قذره و آخره جيفة نتنه و بينهما حامل العذرة)
بالجملة امتياز انسان نه بحسب است و نه بنسب و نه بمال است و نه بجاه و نه بعشيره و نه بقبيله و نه باسم و نه بعنوان و نه بمقام و نه بر تبهکاران بلکه بايمان و عمل صالح و تقوي است اگر باشد از ملائکه بالاتر ميرود و اگر نباشد از سگ پست‌تر ميگردد.
آدمي زاده طرفه معجوني است || گز فرشته سرشته و از حيوان
گر کند ميل اينکه شود به از اينکه || ور کند ميل آن شود پس از آن
انسان مرکب از دو چيز است عقل و شهوت
(فمن غلب عقله علي شهوته فهو أشرف من الملائکه و من غلب شهوته علي عقله فهو أخس من البهائم).