نکته‌های تفسیر نور

«صَرْصَرٍ» به معناى باد سرد و سخت است و «عاتِيَةٍ» از «عتو» به معناى سرکش است. «حسوم» جمع «حاسم» يعنى انجام مکرّر و پى در پى يک عمل تا قطع و نابودى کامل. «خاوِيَةٍ» هم به معناى تو خالى است و هم به معناى چيزى که به زمين افتاده باشد. «صَرْعى‌» جمع «صريع» به چيزى گفته مى‌شود که روى زمين افتاده باشد و «أَعْجازُ» جمع «عجز» به معناى تنه درخت است. در آيه 20 سوره قمر مى‌خوانيم‌ «کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ»، يعنى هلاکت قوم عاد آن گونه بود که گويا تنه بلند درخت خرما از ريشه کنده شده باشد.