نکته‌های تفسیر نور

«مؤتفکات» جمع «مؤتفکة» از «ائتفاک» به معناى زير و رو شدن و مقصود از آن مناطق قوم لوط است. «رابِيَةً» از ربا به معناى رشد فزاينده است و عذاب رابية يعنى عذاب سخت. «تَعِيَها» از «وعى» به معناى حفظ و فهم و پذيرش است. زمخشرى، فخررازى، مراغى، قرطبى، از مفسّران اهل سنّت و شيخ طبرسى، ابوالفتوح رازى و علامه طباطبايى از مفسّران شيعه، رواياتى را نقل کرده‌اند که بر اساس آن، «أُذُنٌ واعِيَةٌ» به حضرت على عليه السلام تطبيق شده است. و مفرد بودن کلمه‌ «أُذُنٌ» تأييد همين نکته است که آن که تمام حقايق را حفظ کرده يک گوش بيشتر نبوده است.