تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لِنَجْعَلَها لَکُمْ تَذْکِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ «12» لِنَجْعَلَها لَکُمْ تَذْکِرَةً: يا قرار دهيم براى شما پندى و عبرتى در دلالت بر قدرت و حکمت صانع عالم، وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ: و تا نگاه دارد اين پند را گوشهاى نگاهدارنده که پند يابد به آنچه شنود، يعنى گوشى که، شأن آن نگهدارى آن چيزى که واجب است حفظ و عمل به آن. بيان: حالات قوم نوح را بيان نموديم تا تنبيه شود بر آنکه ما قادر و قاهريم بر هلاکت و نجات و رحمت و رأفت و قهر و غضب. و هر گوشى که حفظ وقايع و حوادث را نمايد و تفکر در آن نموده، فراموش نکند و به عمل خير و طاعت اقدام، و از کار شر و معصيت اجتناب نمايد. تتمه: به احاديث کثيره از عامه و خاصه نقل شده است که اين آيه در شأن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام نازل شده: اما خاصه: طبرسى، شيخ طوسى، ابن بابويه: کلينى در کافى به اسناد خود روايت نموده: وقتى اين آيه نازل شد، حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: خدايا گوش على را چنان قرار ده. «1» امّا از عامّه: ثعلبى، واحدى، زمخشرى، و غيره گفته‌اند: اين آيه در شأن‌ «1» نور الثقلين، جلد 5، صفحه 402، به نقل از مجمع البيان. جلد 13 - صفحه 290 على بن ابى طالب عليه السّلام نزول يافته. حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمايد: روزى مرا سيّد انبياء ديد و نزد خود کشيد و به سينه چسبانيد، و فرمود: اى على، خدا امر کرده است مرا که تو را به نزديک خود خوانم و از خود دور نگردانم و تو را تعليم کنم، و هر چه بر تو خوانم تو آن را بشنوى و يادگيرى و فراموش نکنى. پس هرچه از پيغمبر فرا مى‌گرفت فراموش نمى‌کرد، و اين فضيلتى است اختصاص به آن حضرت، و غير او از اصحاب نداشتند.