تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ «13»
بعد از آن احوال قيامت را فرمايد:
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ: پس چون دميده شود در صور، نَفْخَةٌ واحِدَةٌ: يک دميدن. مراد نفخه اولى و نفخه صعقه است، چون اسرافيل به امر الهى نفخ صور کند.