تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُکَّتا دَکَّةً واحِدَةً «14»
وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ: و برداشته شود زمين و کوهها از اماکن خود به مجرد قدرت کامله، يا به توسط زلزله، يا بادهاى سخت، فَدُکَّتا دَکَّةً واحِدَةً:
پس درهم شکسته شوند همه زمين و کوه يک شکستنى، يعنى همه زمين و کوهها يک مرتبه درهم شکند و خورد گردد مانند گرد در هوا ناپديد شود. نزد بعضى معنى آنکه: زمين و کوهها منبسط شوند، تمام هموار، که هيچ پست و بلند نباشد.