اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنِّي ظَنَنت‌ُ أَنِّي مُلاق‌ٍ حِسابِيَه «20»
ظن اينجا بمعني يقين است چون اگر يقين بقيامت نباشد و لو مظنون باشد ايمان نيست اول چيزي که در ايمان مدخليت دارد يقين بجميع عقايد حقه و مکرر گفته‌ايم که در ايمان چهار امر مدخليت دارد که بزوال يکي از آنها ايمان زائل ميشود يقين اعتقاد يعني دلبستگي و در بند بودن اقرار قلبا و لسانا تسليم. ميگويد: محققا من يقين داشتم
جلد 17 - صفحه 169
که ملاقات ميکنم حساب خود را حسابي بوده، هاء حسابيه هاء استراحت است براي نظم آيات، البته کسي که يقين بروز جزاء داشته باشد که حساب و کتاب و ميزان و صراط و تطاير کتب و جزاء و ثواب و عقاب و جنت و نار داشته باشد خودداري ميکند و هميشه بين خوف و رجا است و خبر از عاقبت خود ندارد که با ايمان ميرود يا بدون ايمان.