اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ «22» قُطُوفُها دانِيَةٌ «23»
بهشتي که در اعلا درجه علو است و شاخهاي درختان او پر از ميوه‌ها و سر برگشته که دسترس اهل بهشت است.
خداوند در بهشت براي اهل بهشت از هيچگونه نعمتي و تفضلي دريغ نداشته فقط تفاوت درجات در لذت بخشي آنها است هر چه ايمان قويتر و اعمال صالحه بيشتر و تقوي بالاتر باشد التذاذش بيشتر است و اينکه بنحوي است که بالاتر درک زيادتي التذاذ را ميکند ولي نازلتر درک نميکند که موجب غم و اندوه و حسرت او شود و همچنين در جهنم تمام در اشد عذاب هستند ولي تفاوت مراتب دارند در تعذيب و هر کس خيال ميکند که عذاب او اشد عذاب است و شديدتر از خود را درک نميکند که باعث تسلي او شود.