تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا لَيْتَها کانَتِ الْقاضِيَةَ «27»
يا لَيْتَها کانَتِ الْقاضِيَةَ: اى کاش موتى که به آن در دنيا مرده بودم، بودى حکم نماينده به فناى ابدى، يا قطع کننده امر من تا هرگز زنده نشدمى و اين حالت را نديدمى. يا کاش اين حالت بودى موته، حکم کننده بر فناى من، چه مرارت اين به مراتب بيشتر است از موت. يا کاش حيات دنيا موته قاطعه بودى، يعنى هرگز به وجود نيامدى. پس بر سبيل حسرت گويد: