ايمان قلبى با اجبار حاصل نمى‌شود، بلکه با برهان، اخلاق و موعظه مى‌توان در دلها نفوذ کرد، ولى اين به آن معنا نيست که هر کس در عمل بتواند هر منکرى را انجام دهد و بگويد من آزادم و کسى حقّ ندارد مرا از راهى که انتخاب کرده‌ام بازدارد. قوانين جزايى اسلام همچون تعزيرات، حدود، ديات و قصاص و واجباتى همچون نهى از منکر و جهاد، نشانه آن است که حتّى اگر کسى قلباً اعتقادى ندارد، ولى حقّ ندارد براى جامعه يک فرد موذى باشد.
اسلامى که به کفّار مى‌گويد: «هاتُوا بُرْهانَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ» «1» اگر در ادّعاى خود صادقيد، برهان و دليل ارائه کنيد. چگونه ممکن است مردم را در پذيرش اسلام، اجبار نمايد؟
جهاد در اسلام يا براى مبارزه با طاغوت‌ها و شکستن نظام‌هاى جبّارى است که اجازه تفکّر را به ملّت‌ها نمى‌دهند و يا براى محو شرک و خرافه‌پرستى است که در حقيقت يک بيمارى است و سکوت در برابر آن، ظلم به انسانيّت است.
مطابق روايات، يکى از مصاديق تمسک به «عروة الوثقى» و ريسمان محکم الهى، اتصال با اولياى خدا و اهل‌بيت عليهم السلام است.
رسول اکرم صلى الله عليه و آله به حضرت على عليه السلام فرمودند: «انت العروة الوثقى». «2»
«1». بقره، 111.
«2». تفسير برهان، ج 1، ص 141.
جلد 1 - صفحه 408