تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِيمٍ (40) إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِيمٍ‌: بدرستى که قرآن گفتار رسولى است بزرگوار نزد خداى تعالى، يعنى بر وجه رسالت، از جانب حضرت عزت تکلم و بر بندگان مى‌خواند، نه از خود مى‌بافد. تبصره: در «ما تبصر و ما لا تبصر» وجوهى است: 1- اجسام و ارواح. 2- جلد 13 - صفحه 300 انس و جن. 3- کعبه و بيت المعمور. 4- بر و بحر. 5- تبليغ پيغمبر و نزول جبرئيل بر او. 6- آثار نبوت و انوار ولايت. 7- نعم ظاهره و باطنه. 8- از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام مروى است که حق سبحانه در اين آيه فرمايد: سوگند مى‌خورم به آنچه مى‌بينيد از نعم من بر خلقان و آنچه نمى‌بينيد از نيکى من بر دوستان. اين قرآن گفتار رسول کريم است از جانب خداوند رحيم.