تفسیر نور (محسن قرائتی)
«257» اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ کَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
خداوند دوست و سرپرست مؤمنان است، آنها را از تاريکىها (ى گوناگون) بيرون و به سوى نور مىبرد. لکن سرپرستان کفّار، طاغوتها هستند که آنان را از نور به تاريکىها سوق مىدهند، آنها اهل آتشند و همانان همواره در آن خواهند بود.