تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا رَأَوْها قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ «26»
فَلَمَّا رَأَوْها: پس چون ديدند باغ را به خلاف آنچه گذاشته بود، يعنى سوخته و سياه شده، قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ: گفتند با يکديگر: بدرستى که ما گم کردهگانيم راه باغ را، چه باغ ما ديروز معمور و پرميوه بود، و اين که مىبينيم از ميوه خالى است، و بعلاوه سوخته و سياه شده. بعد گفتند: ما راه گم نکردهايم.