سوره قلم(القلم)، آیه ۲۶ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۵
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ
هنگامی که (وارد باغ شدند و) آن را دیدند گفتند: «حقّاً» ما گمراهیم!
معنی کلمات و عبارات
«ضَّآلُّونَ»: راه گم کردگان.
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - باغداران یمنى، با مشاهده باغ خویش هیچ اثرى از آن ندیده و گمان بردند که راه راگم کرده اند. «فلمّا رأوها قالوا إنّا لضالّون»
برداشت یاد شده، مبتنى بر این نکته است که در این جا معناى اصلى و لغوى «ضالّون» مراد باشد.
۲ - شگفت زدگى باغداران یمنى، هنگام مشاهده باغ خود «فلمّا رأوها قالوا إنّا لضالّون»
آیه بعد (بل نحن محرومون) قرینه است بر این که این سخن، از روى شگفتى گفته شده است.
۳ - ویرانى بوستان باغداران یمنى، در شب هنگام و ناگهانى بود. «فلمّا رأوها قالوا إنّا لضالّون»
برداشت یاد شده، به خاطر این نکته است که صاحبان باغ در سپیده صبح، آن را ویران دیده اند و اگر این ویرانى مربوط به روزهاى پیش بود، دست کم به وسیله دیگر باغداران با خبر مى شدند.
۴ - باغداران یمنى، به هنگام مشاهده باغ ویران شده خویش، بى درنگ به اشتباه خود پى برده و از کار محروم ساختن مستمندان پشیمان گشتند و خود را مردمى گمراه یافتند. «فلمّا رأوها قالوا إنّا لضالّون»
برداشت یاد شده، مبتنى بر این نکته است که مقصود از «ضالّون» گمراهى اصطلاحى (گمراهى از راه حق و حقیقت) باشد. گفتنى است کلمه «لمّا» در اصطلاح بیانگر اقتران جواب به شرط و افاده کننده فور و بداهت است.
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۳ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۳ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۵۲ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۶ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۲۳–۳۳ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۲۳–۳۳ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۲۳–۳۳ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۶ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۷–۳۳ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۶
موضوعات
دستهبندی موضوعی
تعجب اصحاب الجنةوقت ویرانی باغ سوختهگمراهی اصحاب الجنةگمشدگی اصحاب الجنةتنبه اصحاب الجنةویرانی باغ سوختهپشیمانی اصحاب الجنةقصه باغ سوخته
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۹)
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به گمراهی خود در محروم نمودن مساکین از حقوقشان+۲ آیه
- امیدواری صاحبان باغ سوخته به جایگزینی باغی بهتر از بوستان سوخته انان پس از مشاهده نابودی ان+۳ آیه
- تسبیح و تنزیه خدا از سوی صاحبان باغ سوخته پس از نابودی باغشان+۱ آیه
- محروم ماندن اصحاب الجنه از محصول و ثمرات باغ خود در اثر عذاب+۴ آیه
- خودداری از انفاق به مسکینان، زمینهساز نزول عذاب ویرانگر از سوی خدا و نابود شدن مال و ثروت+۱۱ آیه
- ناکامی صاحبان باغ سوخته در امتحان الهی+۱۰ آیه
- تسبیح خداوند از جانب صاحبان باغ سوخته پس از مشاهده نابودی محصولات خویش+۳ آیه
- سوختن محصولات و درختان، باعث اندوه صاحبان ان+۴ آیه
- مواجه شدن صاحبان باغ سوخته با باغی سوخته و نابود شده، در صبح هنگام+۸ آیه
- اعتراف اصحاب الجنّه به گمراهی و ضلالت خود، پس از رؤیت باغ سوخته شان+۳ آیه
- اعتراف اصحاب الجنّه به گمراهی خود، به سبب تصمیم بر محروم ساختن مساکین از باغ خود+۲ آیه
- ظلم و نپرداختن سهم بینوایان از اموال خویش، سبب زوال نعمتها+۵ آیه
- محروم گشتن اصحاب الجنّه از محصول و میوه های باغ خود در اثر عذاب+۴ آیه
- بیداری صاحبان باغ، از غفلت از یاد خدا، با مشاهده نابودی محصولات خویش و پرداختن به تسبیح و تنزیه خداوند+۶ آیه
- غفلت صاحبان باغ از ذکر و یاد خدا، موجب اتش گرفتن باغ انان+۵ آیه
- توهّم صاحبان باغ سوخته، مبنی بر توانمندی خود، در جمع اوری محصولات باغ، به دور از دید نیازمندان+۹ آیه
- ترک انفاق و بهره مند ساختن مسکینان، از عوامل نابودی کشاورزی صاحبان باغ سوخته+۹ آیه
- بخل و محروم کردن بینوایان از اموال خویش، از عوامل زوال نعمت و محرومیت صاحبان ثروت+۶ آیه
- تاثیر زوال نعمت، در توجّه و روی اوری انسانها به خدا+۲ آیه