تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ (30)
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ: پس رو آوردند بعضى از ايشان، عَلى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ: بر بعضى ديگر در حالتى که ملامت مى‌کردند يکديگر را به جهت آنکه بعضى آنها به منع فقرا امر مى‌کردند و ديگرى استصواب او مى‌نمود، و يکى ديگر ساکت بود، و ديگرى منکر آن. پس زبان به ملامت هم گشودند: يکى مى‌گفت تو چنين انديشه نمودى و او عذر مى‌آورد که تو به صوابديد من مى‌کردى. ديگرى مى‌گفت: تو اگرچه ساکت بودى، اما به اين امر راضى
جلد 13 - صفحه 273
بودى. خلاصه همه برگذشته پشيمان و از روى نياز،