تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ (46)
«1» به نقل از نور الثقلين، جلد 5، صفحه 397.
«2» مدرک ياد شده.
جلد 13 - صفحه 281
پس از روى توبيخ فرمايد:
أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً: آيا طلب مىکنى ايشان را اجر بر دعوت ارشاد و هدايت، فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ: پس ايشان از غرامت اجر سنگين بار شدگانند و بدان سبب روى از تو مىگردانند و قبول ايمان نمىکنند و تصديق وحى نکنند، يعنى تو که از ايشان مزد نمىخواهى، پس چرا در ايمان تقصير مىکنند.