تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ کَيْدِي مَتِينٌ (45)
وَ أُمْلِي لَهُمْ: و مهلت دهيم و دراز کنيم آجال آنها را در دنيا، و به صحت و نعمت عمر آنها را دراز کنيم، و تعجيل در عقوبت ايشان ننمائيم تا مغرور شوند و در طغيان و عصيان به نهايت رسند. إِنَّ کَيْدِي مَتِينٌ: بدرستى که عقوبت من محکم است که به هيچ چيز دفع نشود، و گرفتن من سخت است که هيچکس را طاقت آن نباشد.