تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْکُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ کَيْفَ نَذِيرِ «17»
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ: آيا ايمن شديد از خدايى که به زعم شما در آسمان است، يا ملکوت و قضا و اوامر که در آسمان است، يا جبرئيل و ساير ملائکه به امر الهى، أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْکُمْ حاصِباً: آنکه فرو فرستد بر شما بادى که با آن سنگريزه باشد مانند قوم لوط، فَسَتَعْلَمُونَ کَيْفَ نَذِيرِ: پس زود باشد که بدانيد بعد از مشاهده عذاب، دانا شويد چگونه است ترسانيدن من، و آن دانستن شما را فايده ندهد.
تبصره: آيات شريفه تهديد و وعيد عظيمى است نسبت به متمردين و مخالفين از فرمان الهى، بدين تقرير: آيا مأمون هستند از آنکه خداى تعالى ايشان را به قهر خود فراگرفته، فرو برد آنها را به زمين، چنانچه قارون ياغى طاغى را با قصر و دستگاه سلطنتى فرو برد به زمين. و همچنين قوم لوط پس از نافرمانى و ناهنجارى، به عذاب گرفتار شدند و سنگريزه آتشين بر آنها باريد.
اين قضايا، عبرتى است براى ديگران از کفر و طغيان نسبت به اوامر حضرت سبحان.