تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ «16»
بعد از آن تهديد منکران و متمردان را فرمايد:
أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ: آيا ايمن شديد اى کافران و معاندان از آن کسى که در آسمان است، چنانچه زعم شما باشد، يا از خدائى که ملکوت او در آسمان است، چه آن مسکن ملائکه مقربين و موضع عرش و کرسى و لوح محفوظ و مبدء نزول کتب و قضايا و اوامر و نواهى و غير آنست، يا از ملک موکل به عذاب که جبرئيل است، يا از ساير ملائکه که مدبر عالمند. أَنْ يَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ: اينکه فرو برد شما را به زمين، فَإِذا هِيَ تَمُورُ: پس آنگاه
جلد 13 - صفحه 247
که فرو رفته باشيد، زمين بگردد و اضطراب کند تا شما را به زيرتر افکند مانند قارون که زمين او را فرو برد و تا قيامت به زير مى‌افکند، يا در وقت اراده خسف زمين متحرک و شکافته شده شما را فرو برد.