تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُکُمْ إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ «21»
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُکُمْ: آيا کسى است که مشاراليه واقع شود به اينکه اين آن کسى است که به محض عنايت روزى دهد شما را، إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ:
اگر بازگيرد خدا روزى خود را از شما به امساک باران يا به ابطال اسبابى که حصول و وصول روزى را وسائط و وسايلند، يعنى اگر ذات منّان، وظيفه روزى را از شما بازگيرد، کيست آنکه شما را روزى توان داد. و کفار مى‌دانند که خالق و رازق او است، نه غير او، و کفر ايشان نه از جهل است، بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ: بلکه لجاج و ستيزه کنند و فرو رفتند در عناد و سرکشى و نفرت از حق و رمندگى از هدايت به جهت تنفر طباع ايشان از آن.