پیام‌های تفسیر نور

1- انفاق، تنها پاداش اخروى ندارد، بلکه سبب رشد وتکامل وجودى خود انسان مى‌گردد. «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ» 2- ستايش قرآن از کسانى است که انفاق سيره‌ى هميشگى آنان باشد. «يُنْفِقُونَ» فعل مضارع دلالت بر استمرار دارد. 3- انفاق، زمانى ارزشمند است که در راه خدا باشد. در اسلام اقتصاد از اخلاق جدا نيست. «فِي سَبِيلِ اللَّهِ» «1». تفسيرالميزان، ج 2، ص 406. جلد 1 - صفحه 418 4- استفاده از مثال‌هاى طبيعى، هرگز کهنه نمى‌شود و براى همه مردم در هر سن و شرايطى که باشند قابل فهم است. تشبيه مال به بذر و تشبيه آثار انفاق به خوشه‌هاى متعدّد پر دانه. «کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ» 5- تشويق و وعده‌ى پاداش، قوى‌ترين عامل حرکت است. پاداش هفتصد برابر. «وَ اللَّهُ يُضاعِفُ» 6- لطف خداوند، محدوديّت ندارد. «وَ اللَّهُ يُضاعِفُ ... وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ» 7- اگر انفاق مال، تا هفتصد برابر قابليّت رشد و نموّ دارد؛ «کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ» پس حساب کسانى که در راه خدا جان خود را انفاق مى‌کنند چه مى‌تواند باشد؟! «وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»