اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل إِنَّمَا العِلم‌ُ عِندَ اللّه‌ِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِين‌ٌ «26»
بفرما در جواب آنها اينکه علم بوقت قيامت جز اينکه نيست که نزد خداي متعال است و جز اينکه نيست که من فقط انذار کننده آشکار هستم که بشما خبر دهم که يک همچو پيشامدي داريد.
تنبيه: در بسياري از آيات شريفه دلالت دارد بر اينکه اينکه از علوم مختصه بخداي متعال است چنانچه در همين آيه بکلمه انما که دلالت بر حصر دارد بيان فرموده.
قُل إِنَّمَا العِلم‌ُ عِندَ اللّه‌ِ و الف و لام العلم عهد است يعني بوقت قيامت و از آن طرف اخبار متظافره بلکه متواتره بتواتر اجمالي داريم که ائمه اطهار عالم هستند بجميع ما کان و ما يکون الي انقضاء خلقه، و جمع بين اينها باين نحوه است که در اخبار هم بيان شده و در مواردي هم اشاره کرده‌ايم که از براي خداي متعال دو لوح است لوح محفوظ که آنچه واقع ميشود و تغيير پذير نيست در آن لوح است و آن لوح را پيغمبر و ائمه اطهار و بعض ملائکه دانا هستند و اخبار اشاره باين لوح است، و لوح محو و اثبات او مختص بخدا است که ميفرمايد: يَمحُوا اللّه‌ُ ما يَشاءُ وَ يُثبِت‌ُ وَ عِندَه‌ُ أُم‌ُّ الکِتاب‌ِ رعد آيه 39.
وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِين‌ٌ اينکه جمله دلالت ندارد که وظيفه پيغمبر فقط انذار است بواسطه کلمه انما که دلالت بر حصر دارد مراد اينکه است که در اينکه مورد مسئول من وظيفه‌ام انذار است که همچو پيشامدهايي داريد، و اما تعيين وقت آن را خدا ميداند و بس و الا علم پيغمبر از جميع انبياء و ملائکه بالاتر است بالاخص اسراري که در ليلة المعراج باو سپرده شده که ميفرمايد: ثُم‌َّ دَنا فَتَدَلّي فَکان‌َ قاب‌َ قَوسَين‌ِ أَو أَدني فَأَوحي إِلي عَبدِه‌ِ ما أَوحي النجم آيه 8 و 9 و 10.