نکته‌های تفسیر نور

«زُلْفَةً» به معناى نزديک است، به سرزمين مشعر الحرام «مزدلفة» مى‌گويند چون به مکّه نزديک است. «تَدَّعُونَ» درخواست جدى و باعجله است. در آيه چهاردهم سوره ذاريات مى‌خوانيم: جلد 10 - صفحه 163 «يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ذُوقُوا فِتْنَتَکُمْ هذَا الَّذِي کُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ» «1» ياد کن روزى را که آنان با آتش شکنجه و عذاب شوند، شکنجه‌تان را بچشيد، اين همان است که با شتاب خواهان آن بوديد و مى‌گفتيد: «أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ» «2» قرآن کريم در آيات متعدّدى به توصيف سيماى نيکوکاران و مجرمان در قيامت پرداخته است. درباره نيکوکاران مى‌فرمايد: «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِکَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ» «3» در آن روز صورت‌هايى درخشان و خندان و شادمانند. «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ» «4» صورت‌هايى در آن روز، شاداب و باطراوتند. «تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ» «5» در چهره‌هاى آنان خرّمى و طراوت را درک مى‌کنى. اما در باره منحرفان و مجرمان مى‌فرمايد: «وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ تَرْهَقُها قَتَرَةٌ» «6» بر صورت‌هايى در آن روز غبار و کدورت است، و سياهى و تاريکى آن را فرا گرفته است. «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ» «7» چهره هايى در آن روز ذليل و فرو افتاده‌اند. «تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها کالِحُونَ» «8» شعله‌هاى آتش سخت به صورتهايشان مى‌وزد و چهره آنان عبوس و شکسته و دندان‌هايشان به واسطه سوختن لب‌ها نمايان است. «وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى‌ وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُکْماً وَ صُمًّا» «9» آنان را در قيامت کور و کر و لال و بر صورتهايشان محشور مى‌کنيم. «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ» «10» صورتهايى در آن روز به شدت عبوس و درهم کشيده‌اند. «يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلى‌ وُجُوهِهِمْ» «11» روزى که در ميان آتش به رو کشيده شوند. «1». ذاريات، 13- 14. «2». ذاريات، 12. «3». عبس، 38- 39. «4». غاشيه، 8. «5». مطفّفين، 24. «6». عبس، 40- 41. «7». غاشيه، 2. «8». مؤمنون، 104. «9». اسراء، 97. «10». قيامت، 24. «11». قمر، 48. جلد 10 - صفحه 164