در قرآن، شش مرتبه جمله، «مَتى هذَا الْوَعْدُ» از زبان مخالفان آمده است و پيامبر در پاسخ آنان مىفرمودند: علم به قيامت فقط نزد خدا است.
علم غيب دو نوع است: نوعى که خداوند به برگزيدگان خود عنايت مىکند: «تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْکَ» «1» يعنى آنچه گفتيم از خبرهاى غيبى است که به تو وحى کرديم.
و نوعى که فقط مخصوص خداست و حتّى انبياى الهى به آن آگاهى ندارند، نظير علم به زمان برپايى قيامت: «إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ» چنانکه در دعا مىخوانيم: «بحق علمک الذى استأثرت به لنفسک» به حق آن علمى که براى خود نگاه داشتهاى.
ندانستن جزئيات و زمان وقوع قيامت دليل بر انکار کليّات آن نيست. اگر صداى زنگ در خانه بلند شد و شما کسى را که زنگ مىزند نمىبينيد، دليل آن نيست که بگوييد کسى پشت در نيست.
«1». هود، 49.
جلد 10 - صفحه 162