تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّکُمْ أَنْ يُکَفِّرَ عَنْکُمْ سَيِّئاتِکُمْ وَ يُدْخِلَکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّکَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «8»
اى کسانى که ايمان آورديد! به درگاه خدا توبه کنيد، توبهاى خالصانه.
اميد است که پروردگارتان بدىهاى شما را بپوشاند و شما را به بهشتهايى که نهرها از زير آنها جارى است وارد کند. روزى که خداوند، پيامبر و کسانى را که به او ايمان آوردهاند خوار نکند، نورشان پيشاپيش آنها واز سوى راستشان مىشتابد، مىگويند: پروردگارا! نور ما را کامل کن و ما را بيامرز، همانا تو بر هر چيز توانايى.
«1». کهف، 10.
«2». مؤمنون، 99 و 100 ..
جلد 10 - صفحه 133