سوره تحریم(التحريم)، آیه ۸ · جزء ۲۸ · صفحه ۵۶۱
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
ای کسانی که ایمان آوردهاید بسوی خدا توبه کنید، توبهای خالص؛ امید است (با این کار) پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است وارد کند، در آن روزی که خداوند پیامبر و کسانی را که با او ایمان آوردند خوار نمیکند؛ این در حالی است که نورشان پیشاپیش آنان و از سوی راستشان در حرکت است، و میگویند: «پروردگارا! نور ما را کامل کن و ما را ببخش که تو بر هر چیز توانائی!»
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۲۲ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۲۰ رویداد)
- تخریب مسجد ضرارمرتبط با نزول
22 بعثت · مدینه - بخشش سه تنِ بازمانده از تبوکمرتبط با نزول
22 بعثت · مدینه - حج ابوبکر و ابلاغ برائت
22 بعثت · مکه - اعزام علی به یمن
22 بعثت · یمن - هیئت مسیحیان نجران
22 بعثت · مدینه - وفد عبدالقیس
22 بعثت · مدینه - آمدن عدی بن حاتم
22 بعثت · مدینه - وفد اشعریان
22 بعثت · مدینه - وفد بنی حنیفه
22 بعثت · مدینه - وفد بنی تمیم
22 بعثت · مدینه - وفد همدان
22 بعثت · مدینه - وفد کنده
22 بعثت · مدینه - وفد ثقیف
22 بعثت · مدینه - وفد تجیب
22 بعثت · مدینه - اعزام خالد به بنی حارث نجران
22 بعثت · نجران - اعزام خالد به دومةالجندل
22 بعثت · دومةالجندل - اعزام معاذ و ابوموسی به یمن
22 بعثت · یمن - مباهله با مسیحیان نجران
22 بعثت · مدینه - پیمانهای ایله و جربا و اذرح
22 بعثت · ایله / جربا / اذرح - عامالوفود: سال هیئتها
22 بعثت · مدینه
نکات آیه
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۱۲ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۸ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۸ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۸ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۸ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۸ - تفسیر روان جاوید
آیات ۶–۱۲ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۸
روایات و احادیث
۲۰ - «عن أبى الصَّباح الکِنانىّ، قال: سألت أباعبداللّه(ع) عن قول اللّه عزّوجلّ: «یا أیّها الذین آمنوا توبوا إلى اللّه توبة نصوحاً» قال: یتوب العبد من الذنب ثمّ لایعود فیه; [منبع: کافى، ج ۲، ص ۴۳۲، ح ۳; نورالثقلین، ج ۵، ص ۳۷۴- ، ح ۲۹.] ابوالصباح کنانى گوید: از امام صادق(ع) درباره سخن خداوند عزّوجلّ: «...توبوا إلى اللّه توبة نصوحاً» سؤال کردم، فرمود: [توبه نصوح ]آن است که بنده از گناه توبه کند و به آن بازنگردد». ۲۱ - «عن أبى عبداللّه(ع) قال: التوبة النصوح أن یکونَ باطنُ الرّجل کظاهره و أفضل; [منبع: معانى الأخبار، ص ۱۷۴، ح ۳; نورالثقلین، ج ۵، ص ۳۷۳، ح ۲۷.] امام صادق(ع) فرمود: توبه نصوح آن است که باطن و نهان شخص مثل ظاهرش و [بلکه] بهتر باشد». ۲۲ - «عن أبى عبداللّه(ع) فى قول اللّه عزّوجلّ: «توبوا إلى اللّه توبة نصوحاً» قال: هو صوم «یوم الأربعاء» و «یوم الخمیس» و «یوم الجمعة»; [منبع: معانى الأخبار، ص ۱۷۴، ح ۲; نورالثقلین، ج ۵، ص ۳۷۳، ح ۲۶.] از امام صادق(ع) درباره سخن خداى عزّوجلّ «توبوا إلى اللّه توبة نصوحاً» روایت شده که توبه نصوح، روزه گرفتن در روزهاى چهارشنبه، پنج شنبه و جمعه است». شاید مراد این باشد که روزه در این ایّام، مانند توبه نصوح موجب آمرزش گناهان است و شاید مقصود این باشد که از شرایط توبه نصوح، روزه گرفتن در این ایّام است.
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۰۶)
- پیامبر(صلی الله علیه واله)، شخصیّتی ابرومند
- مؤمنان، شخصیّتهای ابرومند، عزیز و با حیثیّت
- پیامبر(صلی الله علیه واله) و مؤمنان دارای ابرو در قیامت
- اخلاص در توبه، سفارش خداوند به مؤمنان
- بخشش گناه مؤمنان، از اثار اخلاص در توبه
- اخلاص مؤمنان در توبه، سبب ورود انان به بهشت
- استغفار پیامبر(صلی الله علیه واله) از درگاه خداوند در قیامت
- امرزشخواهی مؤمنان در قیامت
- استغفار پیامبر(صلی الله علیه واله) در روز قیامت
- استغفار و امرزشخواهی مؤمنان از خداوند در قیامت
- اگاهی از توانمندی خدا بر امرزش، سبب درخواست امرزش از او+۱ آیه
- امید دادن خداوند به بخشش گناهکاران+۲ آیه
- امید دادن مؤمنان تایب به امرزش و دخول در بهشت از سوی خدا+۱ آیه
- قدرت مطلق و بیپایان خداوند، مقتضی امید مؤمنان به استجابت دعایشان در درگاه الهی
- امید داشتن به بخشش الهی در سایه توبه راستین
- توبه خالصانه، زمینهساز امید به امرزش و ورود به بهشت
- ایمان، سبب نورانیّت مؤمنان در قیامت+۳ آیه
- بهشت، دارای باغهای گوناگون+۲ آیه
- بهشت، دارای ابهایی روان در جویبارها+۱ آیه
- بهشت، دارای باغهای گوناگون+۲ آیه
- برخورداری انسانهای توبهگر، از بهشت خداوند+۵ آیه
- درخشش نور بهشتیان، از اطراف انان+۱ آیه
- بهشتیان، خواستار کامل شدن نور خویش در بهشت
- برخورداری پیامبراکرم(صلی الله علیه واله) و مؤمنان، از نور در بهشت
- توبه، عامل ورود به بهشت
- بهشت، دارای نهرهای متعدّد+۱ آیه
- نهرهای جاری بهشت، از زیر درختان ان+۱ آیه
- اخلاص، موجب بهرهمندی از پاداش الهی
- توبه، عامل بهرهمندی از پاداش الهی+۷ آیه
- تربیت انسانها، از جانب خداوند+۳ آیه
- مؤمنان، تحت تربیت پروردگار+۱ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۱۰ آیه
- امید دادن خداوند، به تکفیر و پوشاندن گناهان
- توبه راستین و خالصانه به درگاه الهی، زمینه تکفیر گناهان از سوی خداوند+۲ آیه
- توبه به درگاه خداوند، زمینه امیدواری به تکفیر و نادیده گرفته شدن گناهان از سوی خدا+۲ آیه
- اخلاص در توبه، سفارش خدا به مؤمنان
- توبه، زمینهساز ورود به بهشت+۵ آیه
- خداوند، دعوتکننده مؤمنان به توبه نصوح (خالصانه)
- فراخوان خداوند، از تمامی مؤمنان و مسلمانان، به توبه و بازگشت به درگاه خویش+۲ آیه
- ایمان، مقتضی بازگشت و توبه به درگاه خدا+۱ آیه
- جهان افرینش در احاطه قدرت خداوند+۱ آیه
- وجوب اخلاص، در توبه و بازگشت به سوی خدا
- مطلوبیّت امید داشتن به بخشش الهی، در سایه توبه راستین
- لزوم توبه از گناهان، به درگاه خداوند+۹ آیه
- توجّه و التجا به ربوبیّت خدا، امری مطلوب در اداب دعا+۳ آیه
- توجّه به صفات کمالی خداوند و حمد و ستایش او هنگام دعا، امری پسندیده
- ربوبیّت خدا، مقتضی استغفار به درگاه او+۶ آیه
- ربوبیّت خداوند، مقتضی امیدواری به او
- امرزش و تکفیر گناهان، اقتضای ربوبیّت خداوند
- ربوبیّت خدا، مقتضی دعا و بیان خواسته های خود+۴ آیه
- حرکت نور بین دستان، کنایه از پیش رو و جلو+۱ آیه
- اقرار به قدرت خداوند، از اداب دعا
- تعمیم دعا به دیگران، از اداب دعا+۴ آیه
- ذکر ربوبیّت خداوند، از اداب دعا+۴ آیه
- از دعاهای پیامبر(صلی الله علیه واله) و مؤمنان در بهشت به درگاه ربوبی، به کمال رساندن نورانیّت شان
- مصونیّت پیامبر(صلی الله علیه واله) از ذلّت در قیامت
- مصونیّت مؤمنان از ذلّت، در قیامت
- ایمان و همراهی با پیامبر(صلی الله علیه واله)، عامل مصونیّت از ذلّت در قیامت
- پیروی از رسولان الهی، موجب مصونیّت از ذلّت و خواری
- عزّت و ذلّت انسانها، به دست خداوند
- خداوند، توانا بر اجرای هر کاری+۱ آیه
- همه اشیای جهان، در قبضه قدرت خداوند+۱ آیه
- اگاهی از توانمندی و قدرت خداوند، موجب درخواست مؤمنان در قیامت، برای کامل شدن نور خود و مغفرت از پروردگار
- قدیر / اسماوصفات+۱ آیه
- اهل ایمان از مخاطبان قران
- پیامبر(صلی الله علیه واله)، دارای ابرو و مصون از خواری در قیامت
- مؤمنان، در شمار ابرومندان قیامت
- امیدوار ساختن گناهکاران به امرزش و رحمت الهی، از سوی خدا+۲ آیه
- پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، دارای ابرو در قیامت
- دعای پیامبر صلی الله علیه و اله در قیامت، موجب مغفرت و امرزش اهل ایمان
- بهرهمندی از نورانیّت کامل، از دعاهای پیامبر صلی الله علیه و اله و مؤمنان در بهشت
- استغفار پیامبر صلی الله علیه و اله، در روز قیامت
- محمّد صلی الله علیه و اله و مؤمنان همراه او، به دور از هرگونه رسوایی و برخوردار از عزّت و کرامت، در قیامت
- نبوّت، از مقامات رسول خدا صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- برخورداری محمّد صلی الله علیه و اله، از مقام نبوّت+۱ آیه
- امرزش گناهان بندگان، جلوهای از ربوبیّت خداوند+۶ آیه
- مکفّر السّییات/ اسماوصفات
- مؤمنان، شخصیّتهای ابرومند و با حیثیّت
- اخلاص در توبه، سفارش خداوند به مؤمنان
- امید دادن خداوند به مؤمنان، مبنی بر تکفیر و پوشاندن گناهان انان
- وجوب توبه، برای مؤمنان+۱ آیه
- خداوند، فراخوان مؤمنان به توبه+۲ آیه
- توبه مؤمنان، مایه تکفیر و امرزش گناهان انان
- دعای پیامبر صلی الله علیه و اله و مؤمنان، در بهشت به درگاه ربوبی، برای به کمال رساندن نورانیّت انان
- مصونیّت مؤمنان از ذلّت و رسوایی، در قیامت
- بهرهمندی مؤمنان در قیامت از نورانیّت ویژه+۲ آیه
- تابش نور از سمت جلو و راست، برای اهل ایمان در قیامت+۲ آیه
- عدم احساس ذلّت و خواری از سوی مؤمنان، در قیامت
- مؤمنان، در شمار ابرومندان، در قیامت
- تابش نور مؤمنان در قیامت، از ناحیه مقابل و طرف راست انان+۱ آیه
- دعای مؤمنان در قیامت، برای تکمیل نورانیّت انان
- مؤمنان، خواستار کامل شدن نور خویش، در قیامت
- محمّد صلی الله علیه و اله برخوردار از مقام نبوّت+۱ آیه
- ایمان، از راههای کسب نور+۳ آیه
- جهنم، جایگاه محرومان از نور، در قیامت+۲ آیه
- منافقان، در قیامت، محروم از نور، جهت رفتن به بهشت+۲ آیه
- کفر به خدا، موجب محرومیت از نور هدایت الهی+۲ آیه
- نفاق در دین، موجب محرومیت از نور هدایت الهی+۲ آیه
- مؤمنان برخوردار از نور ایمان در قیامت+۳ آیه
- مؤمنان در اخرت خواهان افزایش نور ایمان خود از سوی پروردگار خویش
- احاطه نور مؤمنان از اطراف انان، در قیامت+۱ آیه
- درخشش نور مؤمنان، موجب روشن شدن راه ایشان، از پیش رو و سمت راست انان، در قیامت+۱ آیه
- مؤمنان، خواستار کامل شدن نورشان از پروردگار خویش، در قیامت
- برخورداری پیامبراکرم صلی الله علیه و اله و مؤمنان، از نور خود در بهشت
- وجوب اخلاص، در توبه و بازگشت به سوی خدا
- وجوب توبه از گناهان، به درگاه خداوند+۹ آیه