تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِکَلِماتِ رَبِّها وَ کُتُبِهِ وَ کانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ «12» وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ‌: و بيان فرمود خدا مثل مريم دختر عمران را، الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها: آنکه نگهداشت فرج خود را، يعنى دامن پاک خود را از حرام و فاحشه و دنس گناه بازداشت، فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا: پس دميديم در دهان يا در گريبان يا آستين او، از روحى که آفريده بوديم، يعنى جبرئيل را امر فرموديم تا نفخ روح نمود در او، و مسيح از او آفريده شد. «1» بحار الانوار، جلد 67، صفحات 305 و 306. جلد 13 - صفحه 235 بيان: اضافه روح به حق، به جهت آنست که خلق حضرت عيسى، از نفخ جبرئيل بود. خرق عادت يا به جهت تعظيم و تکريم روح است ... وَ صَدَّقَتْ بِکَلِماتِ رَبِّها: و تصديق نمود به سخنان پروردگارش، يعنى صحف منزله، وَ کُتُبِهِ‌: و به کتاب خدا، يعنى انجيل يا آنچه مکتوب بود در لوح محفوظ از قصه او و پسرش، وَ کانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ‌: و بود مريم از فرمانبرداران، يا مداومت کنندگان بر وظايف طاعات و عبادات، يا از نمازگزارندگان. ابو موسى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله روايت نموده که: از مردان بسيارى به کمال رسيدند، و از زنان کامل نشدند مگر چهار زن: آسيه بنت مزاحم، مريم بنت عمران، خديجه بنت خويلد، و فاطمه بنت حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. «1» تتمه: زمخشرى که از علماى عامه است، در کشّاف ذکر نموده که در طى اين دو، تمثيل است به حفصه و عايشه که در صدر سوره مذکور شد. «1» منهج الصادقين، جلد 9، صفحه 348. جلد 13 - صفحه 236 ج13، ص237 سوره شصت و هفتم (الملک) سورة الملک: اين سوره مبارکه را سورة المواقيه و سورة المنجيه نيز خوانند، زيرا ناجى ذات و نگاهدارنده حاجب خود است از عذاب قبر، و در مکه معظمه نازل شده. عدد آيات: سى آيه. عدد کلمات: دويست و سى. عدد حروف: هزار و سيصد و دوازده. ثواب تلاوت: ثواب الاعمال- از حضرت صادق عليه السّلام: هر که قرائت کند سوره تبارک را در نماز واجبه پيش از آنکه بخوابد، در امان خدا باشد تا صبح، و در امان اوست تا روز قيامت تا داخل بهشت شود. «1» بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌