تفسیر نور (محسن قرائتی)
«263» قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ
گفتار پسنديده (با نيازمندان) وگذشت (از تندى آنان)، از بخششى که بدنبال آن آزارى باشد، بهتر است. و خداوند بىنياز بردبار است.