تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَسُولاً يَتْلُوا عَلَيْکُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقاً «11»
رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْکُمْ آياتِ اللَّهِ: نازل فرمود رسالت را به شما در حالتى که مى‌خواند بر شما آيتهاى قرآن را، يا ارسال رسولى کرده که تلاوت مى‌کند بر شما آيات خدا را که قرآن است، مُبَيِّناتٍ: در حالتى که روشن و آشکار شده آيات آن، يا روشن کننده‌اند آيات حدود و احکام شريعت را، و خداى تعالى انزال ذکر و ارسال رسل فرموده، لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا: تا بيرون آورد او سبحانه يا قرآن يا پيغمبر، آنان را که ايمان آورند، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و به جا آورند کارهاى شايسته و پسنديده، مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ: از تاريکيهاى کفر و گمراهى به روشنائى نور ايمان و هدايت، يا از جهل به علم، يا از شبهه به حجت. مراد آنکه حاصل گرداند براى ايشان آنچه الحال برآنند از ايمان و عمل صالح، زيرا قبل از نزول ذکر و رسول، ايمان نداشته، بلکه بعد از پيغمبر و تبليغ او ايمان آوردند. وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ: و هر که ايمان آورد به خدا و تصديق رسول نمايد، وَ يَعْمَلْ صالِحاً: و بجاى آورد کارهاى شايسته از طاعت و عبادت خالص از ريا و غرض و سمعه، يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي: داخل فرمايد او را در بوستانهائى که جارى است، مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ: از زير مساکن و درختان نهرها
جلد 13 - صفحه 217
شير، عسل، آب، خالِدِينَ فِيها أَبَداً: در حالتى که جاويد باشند در آن بوستانها، قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقاً: بتحقيق نيکو گردانيده است خدا در بهشت براى مؤمن صالح. در اين کلام تعجيب و تعظيم آن چيزى است که مؤمنين در آخرت مرزوق مى‌شوند از مثوبات جليله و درجات عاليه و نعم باقيه.