مراد از زمينهاى هفت گانه، يکى از چند امر است: «1»
الف) هفت کره آسمانى که از نظر ساختمان، شبيه زمين هستند.
ب) طبقات هفت گانه زمين که همچون لايههاى پياز رويهم قرار دارند.
ج) اقاليم هفت گانه زمين که دانشمندان جغرافياى قديم، زمين را به هفت قسمت و قاره تقسيم مىکردند.
در اين آيه، آفرينش آسمانها و زمين و تدبير امور آنها براى آگاهى انسان به علم و قدرت الهى و معرفت و رشد توحيدى او مطرح شده است. لِتَعْلَمُوا ...
در آيه هفتم سوره هود نيز هدف از خلقت آسمانها و زمين، آزمايش انسان دانسته شده است. وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ... لِيَبْلُوَکُمْ أَيُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
«1». تفسير الميزان.
جلد 10 - صفحه 118
و در آيه 119 همان سوره نيز رحمت الهى مبناى آفرينش انسان ذکر شده است. «إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّکَ وَ لِذلِکَ خَلَقَهُمْ»
و آيه 56 سوره ذاريات، هدف از خلقت انسان را عبادت خدا مىداند. «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ»
از مجموع اين آيات مىتوان چنين نتيجه گرفت که هدف از خلقت هستى و انسان، علم و عمل و عبادت و دريافت رحمت الهى است.