تفسیر نور (محسن قرائتی)
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ لا يُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً «7»
هر کسکه داراى وسعت (مالى) است، بايد طبق وسعت خود نفقه دهد و کسىکه روزى بر او تنگ شده، بايد از آنچه خداوند به او داده (به اندازه توان خود) انفاق کند. زيرا خداوند هيچکس را مگر به اندازه آنچه به او داده است، تکليف نمىکند. به زودى خداوند پس از سختى، آسانى و فراخى پديد مىآورد.