اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ مَن أَظلَم‌ُ مِمَّن‌ِ افتَري عَلَي اللّه‌ِ الکَذِب‌َ وَ هُوَ يُدعي إِلَي الإِسلام‌ِ وَ اللّه‌ُ لا يَهدِي القَوم‌َ الظّالِمِين‌َ «7»
و کيست ظالمتر از کسي که افترا بزند بر خدا دروغ را و او دعوت ميشود بسوي اسلام و خداوند هدايت نميفرمايد قوم ستم کاران را.
وَ مَن أَظلَم‌ُ مِمَّن‌ِ افتَري عَلَي اللّه‌ِ الکَذِب‌َ کساني که معجزات انبياء را سحر ميشمارند و رسالت آنها را منکر ميشوند و از راه کذب افتري بخدا ميزنند که خدا اينها را نفرستاده و اينکه قرآن و کتب آسماني را خدا نفرموده و اينکه دستورات از جانب او نيست اينها ظالمترين ظلمه هستند، و کيست ظالمتر از اينها.
وَ هُوَ يُدعي إِلَي الإِسلام‌ِ دو نحوه تفسير شده يکي آنکه مرجع ضمير هو بمن در ممّن برگردد که منافقين باشند که اظهار اسلام ميکنند و مع ذلک قلبا کافر هستند، ديگر کفّار که قلبا ميفهمند و يقين پيدا ميکنند ولي انکار ميکنند که مفاد فَلَمّا جاءَتهُم آياتُنا مُبصِرَةً قالُوا هذا سِحرٌ مُبِين‌ٌ وَ جَحَدُوا بِها وَ استَيقَنَتها أَنفُسُهُم ظُلماً وَ عُلُوًّا فَانظُر کَيف‌َ کان‌َ عاقِبَةُ المُفسِدِين‌َ نمل آيه 13 و 14 با اينکه او دعوت ميشود بسوي اسلام.
اقول: ظلم به سه قسمت ظلم بنفس ظلم بغير ظلم بدين و هر کدام درجاتي دارد اعلي درجاتش افتراء بخداي متعال است، زير بار معجزاتي که بدست انبياء داده شده و فعل مختص بخدا است و از قدرت بشر و جن‌ّ و ملک خارج است نروند و اينکه را حمل بسحر کنند افتراء بخداي متعال است، و اينکه معني شامل جميع کفار و منافقين و مشرکين ميشود، بلکه ميتوان گفت که نصب خلافت امير المؤمنين را بگويند پيغمبر پيش خود براي اينکه علي داماد او بود و خدا نصب نکرده اينها از تمام کفار ظالمترند، زيرا حقا يقرا بيشتر از آنها درک کردند مع ذلک العياذ پيغمبر را دروغ‌گو و جعال ميشمارند خذلهم اللّه و شاهد بر اينکه دعوي آيه بعد است که ميفرمايد:
516