«حواريون» به ياران خاص حضرت عيسى گفته مى‌شود که دوازده نفر بودند و نامشان در انجيل‌هاى کنونى ذکر شده است. «1» ريشه‌ى اين کلمه از «حور» به معناى شستن و سفيد کردن است و به خاطر پوشيدن لباس‌هاى سفيد و داشتن قلب‌هاى پاک و يا اين‌که هم خود باطنى پاک داشتند و هم ديگران را دعوت به پاکى مى‌کردند، اين واژه درباره‌ى آنان بکار رفته است.
امام صادق عليه السلام فرمود: شيعيان ما حواريّون ما هستند، حواريّون عيسى عليه السلام او را در برابر دشمنان و يهود يارى نکردند، ولى شيعيان، ما را يارى مى‌کنند و در راه ما شهيد يا شکنجه و تبعيد مى‌شوند. خداوند در برابر اين همه سختى که به خاطر ما مى‌کشند، پاداش نيکو به آنان عطا کند. «ينصروننا و يقاتلون دوننا و يحرقون و يعذبون و يشردون فى البلاد جزءاهم الله عنا خيرا» «2»
نقل موارد مشابه در پذيرفتن دعوت و انجام عمل اثر دارد. همان گونه که عيسى ياورانى
«1». تفسير نمونه.
«2». تفسير کنز الدقائق.
جلد 9 - صفحه 623
داشت، کَما قالَ عِيسَى ... و همان‌گونه که بر ديگران روزه واجب شد. «کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ» «1»