1- استفاده از تمثيل در بيان حقايق، شيوهاى قرآنى است. (قرآن دانشمندان بىعمل را به الاغ تشبيه کرده است که به ظاهر سنگين است، ولى در واقع، خفيف است). مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ... کَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً
2- افشاىِ عالمان ناصالح و زبان گشودن به انتقاد از آنان، امرى قرآنى است. «مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها کَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً»
3- اگر عمل نکردن به تورات، انسان را تا مرز حيوانى همچون الاغ پايين مىآورد، عمل نکردن به قرآن که کتاب برتر است، انسان را چگونه مىسازد؟
«کَمَثَلِ الْحِمارِ» 4- در اختيار داشتن و حملِ کتاب آسمانى مهم نيست، عمل به آن مهم است. لَمْ
«1». مائده، 64.
«2». نساء، 46.
«3». بقره، 87.
«4». مائده، 82.
«5». مائده، 70.
«6». بقره، 61.
«7». مائده، 78.
جلد 10 - صفحه 33
يَحْمِلُوها ... يَحْمِلُ أَسْفاراً
5- عمل نکردن به علم و دانش خود، نوعى تکذيب عملى آن است. «بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ کَذَّبُوا»
6- عمل نکردن به علم، نوعى ظلم است. «وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»
7- دليل محروميّتها، عملکرد خود ماست. «وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»