«تَعالَوْا» از ريشه «علوّ» به معناى دعوت به آمدن به سوى بلندى و رشد است.
«لَوَّوْا»، از ريشه «لى» به معناى تابيدن طناب و در مورد سرتابيدن از حق به کار مىرود.
بالاترين بدبختى آنست که انسان هم خودش را محروم کند: «لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ»، هم ديگران را محروم نمايد: «يَصُدُّونَ»؛ به خصوص اگر اين کارها آگاهانه باشد. «وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ»
مشابه آيه 6 را در آيه 80 سوره توبه نيز مىخوانيم: «اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ» اگر براى منافقانى که به مؤمنان نيش مىزنند، هفتاد بار هم استغفار کنى، (تا وقتى که دست از نفاقشان برندارند) هرگز خداوند آنان را نمىبخشد.