1- يکى از راههاى دشمن براى شکستن مکتب و رهبر، پراکنده کردن پيروان است. لا تُنْفِقُوا ... حَتَّى يَنْفَضُّوا
2- افراد مادّى تحليل مادّى دارند و فکر مىکنند مردم براى دنيا دور پيامبر جمع شدهاند، لذا مىگويند: کمک نکنيد تا پراکنده شوند. لا تُنْفِقُوا ... حَتَّى يَنْفَضُّوا ...
3- مؤمنان نبايد در تنگناها، چشم اميدى به کمکهاى منافقان و مخالفان داشته باشند، بلکه بايد توکّل آنان به خداوند و گنجينههاى او باشد. لا تُنْفِقُوا ... لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
«1». شرح نهجالبلاغه ابنابى الحديد، ج 11، ص 44.
جلد 10 - صفحه 59
4- به خودىها اميد دهيد و سخنان ياوه دشمن را پاسخ دهيد. لا تُنْفِقُوا ... وَ لِلَّهِ خَزائِنُ ...
5- فهم منافقان، بر اساس محاسبات ظاهرى است و عمق ندارد. «لکِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَفْقَهُونَ»