1- به سراغ افراد منحرف رويم و از آنان براى توبه و تجديد حيثيت دعوت کنيم.
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَکُمْ ...
2- اجابت دعوت اولياى الهى، مايه علوّ و رشد است. «تَعالَوْا»
3- دعاى اولياى خدا در مورد بخشش گنهکاران، مستجاب است. «يَسْتَغْفِرْ لَکُمْ»
4- توسّل به پيامبر خدا جايز است. «تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ»
5- سر باز زدن از پيشنهاد مفيد، نشانه تکبّر است. لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ ... وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ
6- کسى که دعوتِ حق را نمىپذيرد، حتى دعاى پيامبر درباره او کارساز نيست.
تَعالَوْا ... لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ ... سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ ...
7- تکبّر و استکبار، انسان را از رحمت بىپايان الهى محروم مىسازد. هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ ... لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ
8- هدايت و ضلالت به دست خداوند است، ولى او کسى را از هدايت محروم مىکند که به دنبال فسق و گناه باشد. «إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج10، ص: 58