تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَوْمَ يَجْمَعُکُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذلِکَ يَوْمُ التَّغابُنِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً يُکَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «9»
(ياد کن) روزى که خداوند شما را براى (حضور در) روز اجتماع گرد مى‌آورد آن، روزِ حسرت و پشيمانى است و هر کس به خداوند ايمان آورد و کار شايسته انجام دهد، بدى‌هايش را مى‌پوشاند و او را به بهشت‌هايى که از زير (درختان) آنها نهرها جارى است وارد مى‌کند. در آنجا براى هميشه جاودانه هستند؛ اين است رستگارى بزرگ.