آیه ۹ سوره تغابن

سوره تغابن(التغابن)، آیه ۹ · جزء ۲۸ · صفحه ۵۵۶

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

این در زمانی خواهد بود که همه شما را در روز اجتماع [= روز رستاخیز] گردآوری می‌کند؛ آن روز روز تغابن است (روز احساس خسارت و پشیمانی)! و هر کس به خدا ایمان بیاورد و عمل صالح انجام دهد، گناهان او را می‌بخشد و او را در باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است وارد می‌کند، جاودانه در آن می مانند؛ و این پیروزی بزرگ است!

معنی کلمات و عبارات
«یَوْمَ الْجَمْعِ»: روز گردهمآئی که قیامت است (نگا: هود / واقعه / ، یس / و ). «تَغَابُن»: زیانمند گشتن گروهی و سودمند شدن گروهی ... در جهان، دسته‌ای آخرت را به دنیا می‌فروشند، و در آخرت زیانخورده و متضرّر می‌گردند (نگا: بقره / و آل‌عمران / و . و دسته‌ای دنیا را به آخرت می‌فروشند و در آخرت سود می‌برند و رضای خدا و بهشت را از آن خود می‌کنند (نگا: بقره / نساء / ، توبه / . فراموش کردن همدیگر. چرا که در قیامت بر اثر هول و هراس آخرت، کسی به فکر کسی نیست، و هرکسی خود را می‌کوشد (نگا: حجّ / معارج / ، عبس / - ).
نزول

سال ۸ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

نکات آیه
۱ - خداوند، همه انسان ها را براى حسابرسى در روز قیامت گرد مى آورد. «یوم یجمعکم» ۲ - قیامت و گرد آمدن انسان ها در آن روز، براى محاکمه و مجازات، شایان یاد و یادآورى «یوم یجمعکم» برداشت یاد شده، مبتنى بر این نکته است که «یوم» متعلّق به فعل مقدّر «اذکر» باشد. ۳ - قیامت، روز گرد هم آمدن همه انسان ها است. «لیوم الجمع» ۴ - «یوم الجمع»، از نام هاى قیامت «لیوم الجمع» ۵ - قیامت، روز ظهور و بروز غبن و خسارت کافران «ذلک یوم التغابن» ۶ - «یوم التغابن»، از نام هاى قیامت «ذلک یوم التغابن» ۷ - خداوند، گناهان و بدى هاى مؤمنان داراى عمل صالح را زدوده و مى آمرزد. «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا یکفّر عنه سیّئاته» ۸ - ایمان و عمل صالح، موجب زدایش بدى ها و آمرزش گناهان «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا یکفّر عنه سیّئاته» ۹ - ایمان و عمل صالح، موجب ورود انسان به بهشت «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا ... یدخله جنّ-ت» ۱۰ - بهشت، داراى بوستان هاى متعدد با نهرهاى جارى در زیر آنها «جنّ-ت تجرى من تحتها الأنهر» «جنّات» (جمع «جنّة») به معناى بوستان ها است. ۱۱ - مؤمنانِ داراى عمل صالح، در بهشت جاودانه اند. «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا ... یدخله جنّ-ت... خلدین فیها أبدًا» ۱۲ - آمرزش گناهان و دستیابى به بهشت، کامیابى بزرگ است. «یکفّر عنه سیّئاته و یدخله جنّ-ت ... ذلک الفوز العظیم» ۱۳ - سعادت و کامیابى انسان، در گرو ایمان و عمل صالح است. «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا یکفّر عنه سیّئاته ... ذلک الفوز العظیم» ۱۴ - ضرورت توأم بودن ایمان و عمل صالح، در به دست آوردن کامیابى اخروى و بهشت جاویدان «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا ... یدخله جنّ-ت... ذلک الفوز العظیم» ۱۵ - تنها مؤمنان داراى عمل صالح، از خسارت عرصه قیامت در امان خواهند بود. «و من یؤمن باللّه و یعمل صلحًا ... ذلک یوم التغابن ... ذلک الفوز العظیم» برداشت یاد شده، از آن جا است که خداوند، روز قیامت را روز خسارت بار نام گذاشته است; ولى تنها گروهى که داراى ایمان و عمل صالح باشند از این قاعده مستثنا شده اند.
تفسیر (۷)
روایات و احادیث

۱۶ - «عن أبى عبداللّه(ع) قال: ...یوم التغابن، یوم یَغبُن أهلُ الجنّة أهلَ النّار...; [منبع: معانى الأخبار، ص ۱۵۶، ح ۱; نورالثقلین، ج ۵، ص ۳۴۲، ح ۱۷.] از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: ...«یوم التغابن» روزى است که بهشتیان، جهنمیان را مغبون مى سازند...». ۱۷ - «فى الخبر النبوىّ(ص) أنّه یُفتَح للعبد یوم القیامة على کلّ یوم من أیّام عمره أربعة و عشرون خزانةً ... یُفتَح له خزانةٌ ... فیراها فارغةً لیس فیها ما یسرّه و لا ما یسؤوه و هى الساعة التى نام فیها أو اشتغل فیها بشىء من مباحات الدنیا فیناله من الغبن و الأسف على فواتها ... ما لایُوصَف و من هذا قوله تعالى: «ذلک یوم التغابن»; [منبع: بحارالأنوار، ج ۷، ص ۲۶۲، ح ۱۵.] در روایتى از پیامبر(ص) آمده که براى بنده در قیامت، براى هر روز از ایام عمرش ۲۴- خزانه باز مى شود ... خزانه اى براى او بازمى گردد که آن را خالى مى بیند و چیزى که او را خوشحال یا ناراحت کند در آن نیست. این همان ساعتى است که در آن خوابیده و یا مشغول کارهاى مباح دنیا بوده است. پس غبن و تأسف بر از دست دادن آن ساعت، به او دست مى دهد ... به اندازه اى که قابل توصیف نیست و در همین باره است سخن خداى تعالى: و ذلک یوم التغابن».

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۴۱)
  • ایمان، از اسباب امرزش الهی+۹ آیه
  • بهشت، دارای باغهای گوناگون+۷ آیه
  • بهشت، دارای ابهایی روان در جویبارها+۷ آیه
  • بهشت، دارای باغهای گوناگون+۷ آیه
  • زندگی جاودان در بهشت، بشارتی از جانب خداوند به بهشتیان+۵ آیه
  • جاودانگی بهشتیان، رستگاری و فوزی برای انان+۵ آیه
  • مؤمنان صالح، بهرهمند از بهشت الهی+۱ آیه
  • ایمان، از عوامل و اسباب نیل به بهشت+۲ آیه
  • عمل صالح، از عوامل و اسباب نیل به بهشت+۳ آیه
  • بهشت، دارای نهرهای متعدّد+۷ آیه
  • نهرهای جاری بهشت، از زیر درختان ان+۷ آیه
  • رستگاری بزرگ، پاداش مؤمنان در اخرت+۵ آیه
  • ایمان به خداوند، موجب برخورداری از پاداش الهی+۴ آیه
  • تکفیر گناهان، از عوامل رستگاری+۱ آیه
  • خدا، پوشاننده گناهان و زشتیها از پرونده اعمال ادمی در قیامت+۱ آیه
  • ایمان به خدا، مایه تکفیر گناهان
  • عمل صالح، از عوامل پوشانیده شدن زشتیها و گناهان از سوی خداوند+۴ آیه
  • لزوم ایمان به قیامت
  • مطلوبیّت انجام دادن اعمال صالح و شایسته+۹ آیه
  • ایمان به خدا، موجب فلاح و رستگاری+۳ آیه
  • بخشش گناه و مغفرت، ثمره ایمان به خدا+۴ آیه
  • برخورداری مؤمنان به خدا، از پاداش الهی+۴ آیه
  • ایمان اورندگان، سزاوار رستگاری+۵ آیه
  • سعادت و رستگاری، شایسته انسانهای نیکوکار+۲ آیه
  • ایمان به خداوند، زمینه ساز رستگاری+۳ آیه
  • انجام دادن عمل صالح، زمینه ساز رستگاری+۳ آیه
  • امرزش گناهان، از نشانه های رستگاری بزرگ+۲ آیه
  • بهره مندی از بهشت و جاودانگی در ان، از نشانه های رستگاری+۷ آیه
  • تکفیر گناهان و پوشش لغزشها و خطاها، از نشانه های رستگاری بزرگ+۱ آیه
  • عمل صالح، از عوامل پوشانیده شدن زشتیها و گناهان، از سوی خداوند+۴ آیه
  • عمل صالح، زمینه سعادت و رستگاری انسان+۳ آیه
  • گرد اوردن تمام انسانها در قیامت، وعده حتمی خدا+۲ آیه
  • قیامت، روز تغابن و احساس خسارت
  • قیامت، روز گرد امدن و اجتماع+۱ آیه
  • همراهی ایمان و عمل صالح، موجب مغفرت مؤمنان+۵ آیه
  • همراهی ایمان و عمل صالح، موجب مغفرت مؤمنان+۵ آیه
  • مکفّر السّییات/ اسماوصفات+۳ آیه
  • وعده خداوند به اهل ایمان، برای تکفیر گناهان انان+۲ آیه
  • رستگاری مؤمنان، در گرو ایمان و عمل صالح انان+۳ آیه
  • بهرهمندی مؤمنان از پاداش الهی، در قیامت+۱ آیه
  • وعده پاداش به مؤمنان، از سوی خدا+۹ آیه
واژه‌ها