تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ «13» اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: خداى به حق اوست، نيست هيچ معبودى سزاوار پرستش و ستايش مگر ذات يگانه او، وَ عَلَى اللَّهِ‌: و بر خدا، نه بر غير او، فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ‌: پس بايد توکل کنند مؤمنان، زيرا ايمان، متضمن اعتقاد است به آنکه جميع خيرها از او است. مقتضى دارد که کار را به او واگذارند و در کفايت مهمات، تکيه بر کرم او نمايند. تنبيه: يکى از صفات مؤمن، توکل است: محقق طوسى رحمه اللّه فرمايد: توکل واگذارى بنده است آنچه از او صادر شود و بر او وارد گردد، بر خداى تعالى، به جهت علم او به آنکه ذات سبحانى اقوى و اقدر است و بجا آورد آن را بر وجه احسن و اکمل. پس راضى و تسليم گردد به آنچه او بجا آورد با کمال اطمينان. در احاديث معراجيه- حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمايد: گفتم پروردگارا کدام اعمال افضل است؟ فقال اللّه عزّ و جل: ليس شي‌ء عندى افضل من التّوکّل علىّ و الرّضا بما قسمت. فرمود خداى عز و جل: نيست چيزى نزد من افضل از توکل بر من، و رضا به آنچه قسمت نمودم. 2- در کافى- حضرت صادق عليه السّلام: قال: انّ العزّ و الغنى يجولان‌ جلد 13 - صفحه 199 فاذا ظفرا بموضع التّوکّل اوطنا «1». فرمود: عزت و بى‌نيازى جولان کنند، پس هرگاه ظفر يابند به محلّ توکل توطّن نمايند. 3- امالى- ابن بابويه رحمه اللّه- فرمود رسول اکرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: قال اللّه تعالى: يابن آدم اطعنى فيما امرتک و لا تعلمنى ما يصلحک. «2» فرمود خداى تعالى: اى پسر آدم اطاعت کن مرا در آنچه امر نمودم تو را، و تعليم منما مرا آنچه اصلاح کند تو را.