تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) إِنَّما أَموالُکُم‌ وَ أَولادُکُم‌ فِتنَةٌ وَ اللّه‌ُ عِندَه‌ُ أَجرٌ عَظِيم‌ٌ «15» جز ‌اينکه‌ نيست‌ ‌که‌ اموال‌ ‌شما‌ و اولاد ‌شما‌ امتحان‌ و آزمايش‌ ‌شما‌ هستند و خداوند نزد ‌او‌ اجر عظيم‌ ‌است‌. اما اموال‌ اولا بايد ‌از‌ ممر حلال‌ بدست‌ آورد و ‌اگر‌ ‌از‌ حرام‌ بدست‌ آيد علاوه‌ ‌از‌ اينکه‌ ‌خود‌ يک‌ معصيت‌ بزرگي‌ ‌است‌ ‌هر‌ چه‌ تصرف‌ ‌در‌ ‌آن‌ کند معصيت‌ روي‌ معصيت‌ ‌است‌ ‌که‌ بسا ‌از‌ هزارها معاصي‌ زيادتر ميشود بعلاوه‌ جنبه حق‌ الناسي‌ دارد و ‌در‌ قيامت‌ مطالب‌ ‌است‌. ثانيا‌-‌ بايد بمصرف‌ حلال‌ مصرف‌ شود ‌که‌ ‌اگر‌ بمصارف‌ حرام‌ صرف‌ شود وسيله بسياري‌ ‌از‌ معاصي‌ ميشود. و ثالثا‌-‌ بايد حقوق‌ واجبه ‌آن‌ ‌را‌ رد کند و الا همين‌ مال‌ طوق‌ آتش‌ ميشود و بگردنش‌ مي‌افتد چنانچه‌ ميفرمايد: وَ لا يَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ يَبخَلُون‌َ بِما آتاهُم‌ُ اللّه‌ُ مِن‌ فَضلِه‌ِ هُوَ خَيراً لَهُم‌ بَل‌ هُوَ شَرٌّ لَهُم‌ سَيُطَوَّقُون‌َ ما بَخِلُوا بِه‌ِ يَوم‌َ القِيامَةِ آل‌ عمران‌ آيه 180. و رابعا‌-‌ تحصيل‌ و صرفش‌ مانع‌ ‌از‌ انجام‌ تکاليف‌ نشود ‌که‌ ديگر مجال‌ نداشته‌ ‌باشد‌ برود احکام‌ دينش‌ ‌را‌ فرا گيرد و بواجباتش‌ عمل‌ کند. و خامسا‌-‌ ميتوان‌ بهر درهمي‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ مال‌ چه‌ عبادات‌ بزرگي‌ انجام‌ دهد و چه‌ مثوبات‌ زيادي‌ بدست‌ آورد. و سادسا‌-‌ شکر ‌اينکه‌ نعمت‌ بزرگ‌ ‌را‌ بجا آورد و کفران‌ نکند. و اما اولاد ‌اگر‌ ‌او‌ ‌را‌ تربيت‌ کند و صالح‌ شود ‌هر‌ چه‌ ‌او‌ و اولاد و احفاد ‌او‌ عبادت‌ کنند ‌در‌ نامه عمل‌ ‌شما‌ ثبت‌ ميشود و طبق‌ ‌آن‌ مثوبات‌ بشما داده‌ ميشود و بالعکس‌ ‌اگر‌ ‌او‌ ‌را‌ فاسد کردي‌ و فرستادي‌ ‌در‌ مراکزي‌ ‌که‌ بيدين‌ برگردد و تارک‌ الصلاة و هزار عيب‌ جلد 17 - صفحه 46 ديگر تمام‌ عقوبات‌ ‌او‌ ‌بر‌ ‌شما‌ ‌هم‌ بار ميشود: «‌من‌ سن‌ سنة حسنة ‌کان‌ ‌له‌ اجرها و اجر ‌من‌ عمل‌ بها ‌الي‌ يوم القيامة و ‌من‌ سن‌ سنة سيئة ‌کان‌ ‌عليه‌ وزرها و وزر ‌من‌ عمل‌ بها ‌الي‌ يوم القيامة». وَ اللّه‌ُ عِندَه‌ُ أَجرٌ عَظِيم‌ٌ بسياري‌ عظمتش‌ بيشتر ‌از‌ منافع‌ اموال‌ و اولاد ‌است‌: قُل‌ إِن‌ کان‌َ آباؤُکُم‌ وَ أَبناؤُکُم‌ وَ إِخوانُکُم‌ وَ أَزواجُکُم‌ وَ عَشِيرَتُکُم‌ وَ أَموال‌ٌ اقتَرَفتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخشَون‌َ کَسادَها وَ مَساکِن‌ُ تَرضَونَها أَحَب‌َّ إِلَيکُم‌ مِن‌َ اللّه‌ِ وَ رَسُولِه‌ِ وَ جِهادٍ فِي‌ سَبِيلِه‌ِ فَتَرَبَّصُوا حَتّي‌ يَأتِي‌َ اللّه‌ُ بِأَمرِه‌ِ وَ اللّه‌ُ لا يَهدِي‌ القَوم‌َ الفاسِقِين‌َ توبه‌ آيه 24.

آیات این صفحه