تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعِفْهُ لَکُمْ وَ يَغْفِرْ لَکُمْ وَ اللَّهُ شَکُورٌ حَلِيمٌ «17» «1» بحار الانوار، جلد، 73، صفحه 305، حديث 25. «2» مدرک ياد شده، صفحه 301، حديث 8. «3» مدرک ياد شده، صفحه 302، حديث 10. جلد 13 - صفحه 204 بعد از آن در بيان قرض فرمايد: إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ‌: اگر قرض دهند خدا را. مراد انفاق حقوق واجبه است و بيان آن به صورت قرض تلطف است در استدعاى به انفاق، يعنى صرف نمائيد مالهاى خود را در آنچه به آن مأمور شده‌ايد، قَرْضاً حَسَناً: صرفى نيکو، يعنى انفاق مقرون به اخلاص باشد. يا مراد از قرض، صدقه باشد، يعنى صدقه دهيد از طيب نفس نه بر وجه کراهت، يُضاعِفْهُ لَکُمْ‌: زياده گرداند خدا ثواب آن را براى شما يکى را به ده تا هفتصد و به غير حساب، وَ يَغْفِرْ لَکُمْ‌: و مى‌آمرزد گناهان شما را که پيش از اين کرده باشيد از امساک و ترک انفاق و غير آن، وَ اللَّهُ شَکُورٌ حَلِيمٌ‌: و خدا جزا دهنده سپاسداران است، چه عطيه جزيل، در مقابل صدقه قيل مى‌دهد؛ بردبار است به عقوبت ممسکان و بخيلان. بيان: دو وصف عظيم را ذکر فرموده: يکى شکور که دال است بر آنکه هر که در شکرگزارى حق، جد و جهد نمايد، حق تعالى نيز در مقابل آن، مثوبات بالغه و جزاى وافيه کرامت فرمايد. حليم است، يعنى بردبار، و تعجيل در عذاب ننمايد، اگرچه گناهان بندگان بسيار شود، و اين از غايت کرم و لطف او است.