پیام‌های تفسیر نور

1- از آداب دعا، خطاب‌ «يا رَبِّ»* است. معمولًا دعاهاى قرآن با کلمه‌ «رَبَّنا»* آغاز مى‌شود. 2- مسلمانان در تمام موارد حتى در قراردادهاى اقتصادى، نظامى و فرهنگى نبايد به شيوه‌اى عمل کنند که مورد سوء استفاده کفّار قرار گيرند و راه فشار و سلطه کفّار را به روى خود بُگشايند. «لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِينَ کَفَرُوا» 3- دين و سياست در کنار هم هستند، برائت از کفّار، در کنار طلب مغفرت از خدا. يک دعا رنگ سياسى دارد و دعاى ديگر رنگ معنوى. رَبَّنا لا تَجْعَلْنا ... وَ اغْفِرْ لَنا 4- به درگاه کسى رو کنيم که هم توانمند است و هم حکيم. رَبَّنا ... إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ‌ 5- ابزار دست کفّار قرار نگرفتن، رمز عزّت است. لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً ... أَنْتَ الْعَزِيزُ 6- رفتار بسيارى از قدرتمندان حکيمانه نيست، ولى خداوند هم قدرتمند شکست‌ناپذير است و هم حکيم. «أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ»