1- ظلم، حرام است خواه مستقلًا باشد و خواه با حمايت و مشارکت. (آرى حاميانِ کفّار حربى، شريک جرم آنها هستند.) أَخْرَجُوکُمْ ... ظاهَرُوا عَلى إِخْراجِکُمْ
2- حتّى اگر مظلوم شديد، دوستى با کفّار را قطع کنيد نه آن که دست از نيکى برداريد. (نهى از دوستى است نه چيز ديگر). يَنْهاکُمُ ... أَنْ تَوَلَّوْهُمْ
3- تجاوز به سرزمين ديگران و بيرون راندن افراد از وطن خود، ممنوع است و مىتوان با اين زورگويان، به عنوان جهاد اسلامى مبارزه کرد. إِنَّما يَنْهاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ ... أَخْرَجُوکُمْ مِنْ دِيارِکُمْ
4- به اسم نوع دوستى و انسان دوستى، مسالمت با کفّار حربى ممنوع است.
جلد 9 - صفحه 587
«وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ»