تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ «2» اوست آن که کسانى از اهل کتاب را که کفر ورزيدند براى اولين بار از خانه‌هايشان بيرون راند، با آنکه شما گمان نداشتيد که آنان (با داشتن آن همه قدرت، به آسانى) بيرون روند و خودشان گمان مى‌کردند که قلعه‌ها و حصارهايشان آنان را از قهر خدا مانع خواهد شد، امّا قهر خدا از جايى که گمان نمى‌کردند بر آنان وارد شد و در دل‌هايشان ترس و وحشت افکند (به گونه‌اى که) خانه‌هاى خود را با دست خويش و با دست مؤمنان خراب مى‌کردند، پس اى صاحبان بصيرت عبرت بگيريد.